اينترنت پر سرعت و پهنای باند

يک خبر بد دارم برای دوستانی که در کانادا هستند و از اينترنت پر سرعت راجرز استفاده می کنند. شرکت راجرز در راستای خدمت به پيشرفت اينترنتی کانادا از تاريخ ۱۵ فوريه محدوديتی برابر ۶۰ گيگابيت پهنای باند (آپلود و دانلود) در ماه بر روی تمام سرويس های اينترنتی خود گذاشته است. شايد ۶۰ گيگابايت در اولین نگاه خيلی زياد بنظر بياد و به احتمال زياد حتی کسانی که دائم در حال دانلود و آپلود هستند (مثل خود بنده) هيچوقت بيشتر از ۶۰ گيگ پهنای باند نداشته باشند ولی اين کار راجرز از چند جهت قابل تامل است. اول اينکه همه ما اينترنت را بر حسب نا محدود بودن آن گرفتيم و حالا بعد از ۸ سال يک دفعه می گويند اينترنت نا محدود نيست. دوم اينکه بجای این کارها باید به فکر تعویض تکنولوژی منسوخ شده اينترنت ار طريق کابل تلويزيوِن، با يک تکنولوژی پيشرفته تر مثل کابل نوری باشند. الان در بسياری از نقاط آمريکا اينترنت با کابل نوری با سرعت ۱۰۰ مگابيت در ثانيه (اينترنت راجرز ۵ مگابيت هست) با قيمتی حدود ۵۰ دلار در ماه قابل دسترسی هست. البته انتظار بيشتر از این هم از راجرز نمی شود داشته باشيم. وقتی که يک شرکت تلويزيونی-اينترنتی-موبايلی اقدام به خريد ورزشگاه اسکای دم (skydome) که در تمام طول چند سال گذشته سراسر ضرر بوده است می کند، ديگر سرمايه گزاری در بهينه کردن سرويس چيزی جز خواب و خيال نمی تواند باشد. از همه بدتر شرکت بل کانادا که رقيب اصلی راجرز بشمار می رود دست کمی از راجرز ندارد. ماه پيش در يک کنفرانس تکنولوژی شرکت کردم که رئيس کمپانی بل کانادا جزو سخنرانان بود. جناب آقای رئيس با افتخار می گفت که مهندسين شرکت بل موفق شدند که سرعت اينترنت از طريق خطوط DSL را از ۴ مگابيت به ۱۵ مگابيت در ثانيه افزايش دهند! البته ایشان در پاسخ به اين سوال که قيمت چنین سرویسی برای مشتری چقدر خواهد بود طفره رفتند. ممکن هست که از نظر فنی ارتقا سرعت از ۴ مکابيت به ۱۵ مگابيت شق القمر باشد ولی بطور حتم چيزی جز آب در هاون کوبيدن نيست چون دير يا زود DSL هم از دور خارج خواهد شد (و صد البته بسیار زودتر از اینترنت از طریق کابل تلویزیون خواهد بود) و بهتر بود شرکت بل سرمايه خود را خرج تحقيق برای بکارگيری تکنولوژی های جديدتر می کرد و نه اينکه به فکر بست ایوانی باشد که خانه اش از پای بست خراب است.

IRDA-MA-660